اثر علی شاه علی، نفر اول ۵مین جشنواره کاریکاتور سوریه با موضوع گرسنگی

بدینوسیله ما آدمیان، با ادب و احترام، کمال تشکرات فائقه ی خود را به حضور آن حضرت برای عدم ارتکاب به تأکل و جلوگیری از انقراض ضعیفه ای به نام مرغ ابراز داشته که اگر چنین می شد، علاوه بر حیرت ابدی ِ شوهرش و سایر جفت های حاضر در تصویر؛ ما را در غم فراقش تا ابد می سوزاند!
آنگاه ما باید از دو دیده خون گریسته و از سویدای دل ضجه می کشیدیم که ای وای؛ ما را چه می شود از این رنج بی حساب؟!
پس مِن بعد از این، با هر گازی که به ران و سینه ی هر مرغ بریانی میزنید؛ دعایی به جان حضرتش عنایت فرمائید!

پ.ن:
1/ دیشب تا صبح را، برای کسب روزی ِ حلال و جهت جلوگیری از مرگِ چند سر عائله بر اثر سوء تغذیه، در محل کار گذراندم. اکنون شارژ موبایل و خودم، هر دو با هم تمام شده و دیگر نایی ندارم. حال انصاف باشد که باز هم از من طلبِ "پ.ن" کنید؟!
2/ گفتم که، نداریم!