کاسنی!

اثر آمانسیو از برزیل

هر چند در طول سال بیش از 40 هزار کشته در جاده های ایران راهی دیار باقی می شوند؛ ولی چون نــَموره و به صورت مخملی این اتفاق می افتد به چشم کسی نمی آید. اما وقتی زمین با هواپیمایی برخورد می کند به دلیل تلفاتی که به یکباره بر جای می ماند کلی سر و صدا می کند. از این رو من تنها وقتی سفری با هواپیما دارم یادم می افتد که قبلش باید وصیت نامه ای تنظیم کنم تا در صورت عدم رسیدن به مقصد یا عدم بازگشت به مبدا بازماندگان بر سر تقسیم اموال دچار سردرگمی نشوند!
یک ساعتی به پرواز مانده بود و من و سیا از آخرین فرصت ها استفاده می کردیم تا خودمان را برای ساعاتی سیگار نکشیدن آماده کنیم. همینطور که می کشیدم و می کشید بحث هواپیمایی که چند وقت پیش از برزیل عازم فرانسه بود و در منطقه ی برمودا سقوط کرد پیش آمد.
سیا گفت: خیلی دوست دارم منم تو اون منطقه سقوط کنم تا ببینم اونجا چه خبره، حتی اگه بمیرم. گفتم: اگه بمیری که فایده نداره. باید بمونی تا بیای تعریف کنی و همه دور هم حال کنیم! بعد گفتم: من که فقط دوست دارم یه تیریپ تو مایه های "لاست" برام پیش بیاد، البته بدون درد و خونریزی. چون اگه سقوط شروع بشه من قبل از رسیدن به زمین سکته کردم و مُردم. سیا گفت: من که یه قرص سیانور می ذارم تو جیبم. تا سقوط شروع شد می خورم و راحت می شم. بهش گفتم: اگه بعد از خوردن قرص یهو همه نجات پیدا کنن که اونموقع ...!
... صدای خانومه به گوش رسید که مسافرا بیان سوار شن. ما هم رفتیم سوار شدیم!

پ.ن:
1/ دیروز با شنیدن خبر سقوط اونم با یک روز فاصله با ما دلم ریخت. چه آرزوها که نداشتن!
2/ شايد نشود به گذشته بازگشت و يك آغاز زيبا ساخت، ولي مي شود هم اكنون آغاز كرد و يك پايان زيبا ساخت!
3/ هیچ کس بازنده نیست، البته تا وقتی که هنوز نباخته!
4/ عُمرن اگه لِنگه مو پیدا کنی!
5/ سقوط مراتب مختلفی دارد. سقوط با هواپیما ابتدایی ترین آنهاست!