کاسنی!

اثر بهرام ارجمندنيا!

ممكنه ماسك تو هر خونه اي پيدا بشه. بعضيا سالي يك بار ازش استفاده مي كنن تا بوسيله ي اون بقيه رو بترسونن. بعضيا براي جلوگيري از انتقال ويروس آنفولانزاي خوكي، گاوي، مرغي، خري، الاغي، ايدز و امثالهم اونو روي صورتشون مي زنن! اما بعضيا هم هستن كه از رفتار و گفتارشون به عنوان ماسك استفاده مي كنن و خود ِ واقعيشون رو براي رسيدن به مقاصدي از پيش تعيين شده، كه غالبن هم خير نيست قايم مي كنن!

بعضيا مي تونن پشت ريشي كه مي ذارن و پيرهني كه روي شلوارشون ميندازن قايم بشن تا با سوء استفاده از تصور احمقانه اي كه تو جامعه ي ما وجود داره و همه آدم خوبا حتمن بايد اينطوري باشن (البته در مكان ها، زمان ها و شرايطي خاص)، خودشون رو خوب و ملوس جلوه مي دن! بعضيا مي تونن از يه لبخند تصنعي براي پنهان كردن نقشه هاي شومي كه در سر مي پرورونن استفاده كنن. بعضيا مي تونن با نقاب مجازي و نوشتن حرفاي مگو، خودشون رو ابر قهرمان و دلير جلوه بدن! بعضيا مي تونن با اسم مستعاري كه براي خودشون انتخاب مي كنن كامنتاي آنچناني بذارن و هرگز نفهمن كه پشت ماتيكي كه از روي ميز توالت خانوم والده كش رفتن قايم شدن! 

بايد قبول كنيم همه ي ما كم و بيش و درست يا غلط پشت نقابي قايم شديم و تا جايي كه بتونيم اجازه نمي ديم از روي صورتمون سُر بخوره!
اين ماسك ها مي تونه ما و ديگران رو به اشتباه بندازه. اشتباهاتي كه گاهن مي تونه جبران ناپذير باشه.
هيچ مفرّي براي قرار نگرفتن در مقابل افرادي كه انواع و اقسام ماسك ها رو به صورت دارن وجود نداره. فقط بايد اميدوار باشيم تا شباهت ماسك هايي كه مي بينيم به اصل جنس بيشتر و بيشتر باشه!

بي ربط:
براي جلوگيري از در رفتن ِ انواع جوراب، خصوصن پاريزين، به محض خريدن، اون رو با آب گرم شسته و روي بند بندازيد. مطمئنن پس از استعمال ديگه در نمي ره يا اگه بره، دير تر مي ره!

پ.ن:
1/ يه صنوبر لب ِ يك آب، قد كشيده تا به آفتاب ... روي پاهاش بوسه ي موج، روي شونش سر ِ مهتاب!
2/ اي عرش ِ كبريايي، چيه پس تو سرت ... كي با ما را ميايي، جون ِ مادرت؟!
3/ مه فشانـَد نور و سگ عو (2 بار) كنـَد!
4/ دلم را آهني كردم، مبادا عاشقت گردم ... ندانستم تو اي ظالم، دلي آهنربا داري!!
5/ به عشق ِ دلم ... تو كوچه ها ولم! (كاميون نوشته)